Wednesday, March 21, 2012

குறளின் குரல் - 51

பால்: பொருட்பால்
இயல்: அரசியல்
அதிகாரம்: 44. குற்றங்கடிதல்
குறள் எண்: 434


குற்றமே காக்க பொருளாகக் குற்றமே
யற்றந் தரூஉம் பகை.


குற்றமே காக்க, பொருளாக குற்றமே
அற்றம் தரூஉம் பகை.


விளக்கம்:

குற்றம் புரிவது என்பது ஒருவருக்கு அழிவை ஏற்படுத்தக்கூடிய பகையாய் அமையும். எனவே, ஒருவர் தம்மிடம் குற்றம் இல்லாமல் இருப்பதையே குறிக்கோளாகக் கொண்டு, குற்றச் செயல்களிலிருந்து தம்மைக் காத்துக் கொள்ள வேண்டும்.

ஒருவருக்கு அழிவு என்பது புறத்திலிருந்து வருவதில்லை; அவர் செய்யும் குற்றங்களாலேயே அழிவு நேர்கிறது. எனவே தமக்குத் தம்மையே பகையாக்கும் குற்றத்தை விலக்குவதைக் குறிக்கோளாகக் கொண்டால் அழிவிலிருந்து மீள முடியும்.

அற்றம் - அழிவு, துன்பம், இறுதி, சோர்வு, வறுமை, அவகாசம், அவமானம்,  அறுதி, விலகுகை, சுற்று, நாய், மறைக்கத் தக்கது, பொய், மெலிவு
பொருள் - கொள்கை, செய்தி, சொற்பொருள், செய்கை, அறிவு, தத்துவம், மெய்ம்மை, பொன், தந்திரம், மகன்

-----------------

பால்: அறத்துப்பால்
இயல்: இல்லறவியல்
அதிகாரம்: 09. விருந்தோம்பல்
குறள் எண்: 87


இனைத்துணைத் தென்பதொன் றில்லை விருந்தின்
றுணைத்துணை வேள்விப் பயன்.


இனைத் துணைத்து என்பது ஒன்று இல்லை; விருந்தின்
துணைத் துணை வேள்விப் பயன்
.

விளக்கம்:

விருந்தோம்பலும் வேள்வி / யாகம் கடைப்பிடிப்பதைப் போன்றதாகும். தேவர்களுக்கு விருந்து படைப்பது வேள்வி; உலகினருக்கு விருந்து படைப்பதும் வேள்வி போன்றதேயாகும்.

விருந்தின் பயன் / நன்மை  இவ்வளவுதான் என்று அளவிட முடியாது. வரும் விருந்தினரின் தகுதியின் அளவுதான் அந்த நன்மையின் அளவாகும்.

துணை - இணை, அளவு, ஒப்பு, ஆதரவு, உதவி, உதவுவோன், காப்பு, கூட்டு, இரண்டு, இரட்டை, அன்பு, உடன்பிறப்பு, கணவன், மனைவி, நட்பினன்
----------------------

பால்: அறத்துப்பால்
இயல்: பாயிரவியல்
அதிகாரம்: 04. அறன் வலியுறுத்தல்
குறள் எண்: 33


ஒல்லும் வகையா னறவினை யோவாதே
செல்லும்வா யெல்லாஞ் செயல்.


ஒல்லும் வகையான் அறவினை ஓவாதே
செல்லும்வாய் எல்லாம் செயல்.


விளக்கம்:

செய்யக்கூடிய செயல்கள் எல்லாம் நல்வினையாகவே இருத்தல் வேண்டும்; செல்கின்ற இடமெல்லாம் அறம் வழுவாத செயல்களை இடைவிடாமல் இயன்ற வரையில் செய்து வாழ வேன்டும்.

அறம் என்பது தருமம் மட்டுமே அல்ல; அது எங்கேயும் எப்போதும் நேர் வழியில் நடந்து நல்வினை புரிவதையும் குறிப்பதாகும்.

ஒல்லும் - இயலும், பொருந்தும்,உடன்படும், தகும், ஆற்றும், ஒலிக்கும், விரையும், கூடும், நிகழும், பொறுக்கும்
ஓவாதே - இடைவிடாதே, நீங்காதே, ஒழியாதே

------------------

பால்: பொருட்பால்
இயல்: அரசியல்
அதிகாரம்: 61. மடியின்மை
குறள் எண்: 610



மடியிலா மன்னவ னெய்து மடியளந்தான்
றாஅய தெல்லா மொருங்கு.


மடி இலா மன்னவன் எய்தும் அடி அளந்தான்
தாஅயது எல்லாம் ஒருங்கு
.

விளக்கம்:

சோம்பல் இல்லாத அரசன், தன் அடியால் உலகம் அனைத்தையும் அளக்கக் கூடியவனாவான்; அவ்வாறு அளந்து நின்ற அனைத்து உலகப் பரப்பையும், ஒரு சேரத் தனக்குரியதாக அடையும் வாய்ப்பையும் பெறுவான்.
சோம்பல் இன்றி வாழ்ந்தால் உலகையே வெல்லலாம்
---------------------

பால்: அறத்துப்பால்
இயல்: துறவறவியல்
அதிகாரம்: 33. கொல்லாமை
குறள் எண்: 323


ஒன்றாக நல்லது கொல்லாமை மற்றதன்
பின்சாரப் பொய்யாமை நன்று.


ஒன்றாக நல்லது கொல்லாமை மற்று அதன்
பின்சாரப் பொயாமை நன்று
.

விளக்கம்:

ஈடு இணை கூற முடியாத அளவுக்கு மிகவும் உயர்ந்ததும், அறங்களில் எல்லாம் சிறந்த அறமாக முதலிடம் வகிப்பதும் 'கொல்லாமை' ஆகும். அதற்கு அடுத்த நிலையில் 'பொய்யாமை' சிறந்த நல்லறமாக விளங்குகிறது. இவை இரண்டும் தலையாய அறங்கள் என்று போற்றத்தக்க சிறப்பு வாய்ந்தவை.
---------------------------

பால்: இன்பத்துப்பால்
இயல்: களவியல்
அதிகாரம்: 109. த
கையணங்குறுத்தல்
குறள் எண்: 1083


பண்டறியேன் கூற்றென் பதனை யினியறிந்தேன்
பெண்டகையாற் பேரமர்க் கட்டு.


பண்டு அறியேன், 'கூற்று' என்பதனை; இனி அறிவேன்
பெண்தகையால் பேர் அமர்க் கட்டு
.

விளக்கம்:

எமன் என்று ஒருவன் இருப்பதாக முன்பிருந்தே நீதி உரைப்பவர் சொல்லக் கேள்விப்பட்டதுண்டு; இதுவரை கண்களால் கண்டதில்லை.
இப்போதுதான் அந்த எமன் யார் என்று அறிந்து கொண்டேன். பெரியதாய் உள்ள கண்களால் போர் செய்யும் பெண்வடிவில் உள்ளதுதான் அந்த எமன் என்று இப்போது அறிந்து கொண்டேன்.

பண்டு - முற்காலம், நீதி, பழமை
கூற்று - எமன், காலன், கூற்றுகை, மொழி, கூறத்தக்கது
பேர் -பெருமை வாய்ந்த, பெரிய
அமர் - போர், மூர்க்கம், மாறுபாடு, கொட்டி, விருப்பம், பொருந்து, போராடு
கட்டு - கண் அமைப்பு, உடல் அமைப்பு
---------------

பால்: அறத்துப்பால்
இயல்: பாயிரவியல்
அதிகாரம்: 03. நீத்தார் பெருமை
குறள் எண்: 21


ஒழுக்கத்து நீத்தார் பெருமை விழுப்பத்து
வேண்டும் பனுவற் றுணிபு.


ஒழுக்கத்து நீத்தார் பெருமை விழுப்பத்து
வேண்டும் பனுவல் துணிபு.


விளக்கம்:

உலகப்பற்றை எல்லாம் துறந்து வாழ்வது கடினம். ஒழுக்கத்தில் சிறந்தவர்களால் மட்டுமே பற்றை எளிதாகத் துறக்க முடியும். அங்ஙனம் பற்றுகளை நீத்து வாழ்பவரது சிறப்பையும் பெருமையையும் போற்றி உயர்வாகக் கூறுவதே அறநூல்களின் துணிபாகும்.

பனுவல் - நூல், சொல், பாட்டு, கேள்வி, கல்வி, ஆராய்ச்சி
துணிபு - கொள்கை

குறளின் குரல் - 50

பால்: பொருட்பால்
இயல்: அமைச்சியல்
அதிகாரம்: 70. மன்னரைச் சேர்ந்தொழுகல்
குறள் எண்: 693

போற்றி னரியவை போற்றல் கடுத்தபின்
தேற்றுதல் யார்க்கு மரிது.

போற்றின் அரியவை போற்றல் கடுத்தபின்
தேற்றுதல் யார்க்கும் அரிது.

விளக்கம்:

மன்னரிடமிருந்து / ஆட்சி செய்பவர்களிடமிருந்து / தமக்கு மேலுள்ள பதவியில் இருப்பவர்களிடமிருந்து தம்மைக் காத்துக்கொள்ள விரும்புபவர்கள், பொறுத்துக்கொள்ள முடியாத, மோசமான அரிய பிழைகள் செய்வதைத் தவிர்க்க வேண்டும்.

அப்படிப் பிழை செய்து விட்டால், மன்னர் / ஆட்சியாளர் / மேலாளரின் நம்பிக்கை குறைந்து சந்தேகப்பட நேரிடும். அப்படிச் சந்தேகம் வந்துவிட்டபிறகு அவரது சந்தேகத்தைத் தீர்ப்பது யார்க்கும் இயலாது.

------------------

பால்: இன்பத்துப்பால்
இயல்: கற்பியல்
அதிகாரம்: 131. புலவி
குறள் எண்: 1302

உப்பமைந் தற்றாற் புலவி யதுசிறிது
மிக்கற்றா னீள விடல்.

உப்பு அமைந்தற்றால் புலவி; அது, சிறிது
மிக்கற்றால் நீள விடல்.

விளக்கம்:

உணவுக்குச் சுவைசேர்க்க உப்பு உதவுவது போல, காதல் வாழ்வின் இன்பம் கூட்ட ஊடல் வழிவகுக்கும். எனினும், தொடர்ந்து  நீடித்துச் செல்லும் ஊடல், அளவுக்கு அதிகமான உப்பு போல, சுவையைக் கெடுக்கும்.

---------------

பால்: அறத்துப்பால்
இயல்: இல்லறவியல்
அதிகாரம்: 20. பயனில சொல்லாமை
குறள் எண்: 197


நயனில சொல்லினுஞ் சொல்லுக சான்றோர்
பயனில சொல்லாமை நன்று.


நயன் இல சொல்லினும் சொல்லுக சான்றோர்
பயன் இல சொல்லாமை நன்று
.

விளக்கம்:

பண்பு நிறைந்த சான்றோர் நயமற்ற, இனிமையற்ற சொற்களைப் பேசினாலும் பேசலாம். ஆனால் பயனற்ற சொற்களைப் பேசாமல் இருப்பது நன்மை தரும்.
--------------

பால்: பொருட்பால்
இயல்: குடியியல்
அதிகார்ம்: 105. நல்குரவு
குறள் எண்: 1041


இன்மையி னின்னாத தியாதெனி னின்மையி
னின்மையே யின்னா தது.


இன்மையின் இன்னாதது யாது எனின் இன்மையின்
இன்மையே இன்னாதது.


விளக்கம்:

வறுமையைப் போலக் கொடுமையானது யாது?

வறுமை போலக் கொடியது வறுமையே அன்றி வேறேதும் இல்லை.
எந்த ஓர் உவமையையும் எடுத்துக்காட்டி, வறுமையை விளக்க இயலாது. உவமைகளுக்கெல்லாம் அப்பாற்பட்ட நிலையில் வறுமை உள்ளதால், வேறு உவமையற்றுத் தனக்குத் தானே உவமையாயிற்று.

நல்குரவு - நுகர்வதற்கு ஏதுமின்றி வருந்தும் வறுமை நிலை

-----------------------

பால்: பொருட்பால்
இயல்: குடியியல்
அதிகாரம்: 103. குடி செயல் வகை
குறள் எண்: 1021


கருமஞ் செயவொருவன் கைதூவே னென்னும்
பெருமையிற் பீடுடைய தில்.


'கருமம் செய' ஒருவன் 'கைதூவேன்' என்னும்
பெருமையின் பீடு உடையது இல்
.

விளக்கம்:

தம் குடியின் பெருமை உயரும் பொருட்டுப் பல கடமைகளை மேற்கொண்டிருக்கும் ஒருவன், தம் முயற்சிகளில் சோர்ந்து விடாமல், 'அத்தகைய முயற்சிகளைக் கைவிடமாட்டேன்' என்று தொடர்ந்து உழைத்திருப்பான். இதைவிட அவனுக்குப் பெருமை தரக்கூடியது வேறொன்றும் இல்லை.
-- ---------------

பால்: இன்பத்துப்பால்
இயல்: களவியல்
அதிகாரம்: 109. தகையணங்குறுத்தல்
குறள் எண்: 1088


ஒண்ணுதற் கோஒ வுடைந்ததே ஞாட்பினு
ணண்ணாரு முட்குமென் பீடு.


ஒள் நுதற்கு ஓஓ! உடைந்ததே ஞாட்பினுள்
நண்ணாரும் உட்கும் என் பீடு.


விளக்கம்:

போர்க்களத்தில் பகைவரும் கண்டு அஞ்சி நடுங்கும் பெருமை வாய்ந்தது என் வலிமை! ஆனால் அந்தோ! அந்த வலிமை முழுவதும் ஒளிபொருந்திய இவள் நெற்றியின் முன் தோற்றுப்போய் நிற்கிறது!

ஒள்நுதல் - ஒளி பொருந்திய நெற்றி
ஓ - மகிழ்ச்சி, இரக்கம் முதலியவற்றைத் தெரிவிக்கும் ஒலிக்குறிப்பு
உடைந்ததே - படை உடைதல் / சிதறி ஓடுதல் - போர்க்களச்சொல்
ஞாட்பு - போர், போர்க்களம், படை, களம், வலிமை, கூட்டம்
நண்ணார் - பகைவர்
உட்கு - அச்சம், நாணம், மதிப்பு, மிடுக்கு
பீடு - பெருமை, வலிமை, தாழ்வு, தரிசு நிலம், துன்பம், குறைவு, ஒப்பு

Monday, March 19, 2012

வடிகால் இரவல்கள்



உறவாட
விளையாட
துணை தேட
பாசநேசம் பழக
காதல் பேச
ஊடலாட

உணர்வுகளுக்கு வடிகால்
இங்கு உயிர்களல்ல.
உயிரற்ற
உணர்வற்ற
பெட்டிகளாய்ப் பொருட்கள்.

தகவல் தொடர்புகள்
கூடத்
தமக்குத் தாமே.

இறைவனை தரிசிக்கவும்
இயற்கையை ரசிக்கவும்
இரவல் கண்களை
இறைஞ்சுகின்ற
இலகுவான தேடல்கள்.

தொழில்நுட்பங்கள்
மனநுட்பங்களை
மென்று தின்று
ஏப்பம் விட்டுப் போகின்றன.

வாழ்க்கைச் சூட்சுமங்கள்
வளைந்து கொடுத்துக் கொடுத்து
வலையில் வீழ்ந்து போகின்றன.

Friday, March 16, 2012

நான் அறிந்த சிலம்பு - பகுதி 11

புகார்க்காண்டம் - 2: மனையறம் படுத்த காதை

கோவலன் கண்ணகியின் நலம்பாராட்டுதல்

சிலம்பின் வரிகள் 53 - 72 இங்கே..

கருமையடர்ந்த
பெரிய தோகை வாய்த்த
நீல நிற மயிலும்
நின்
அழகிய சாயலுக்கு
அஞ்சித் தோற்றுக்
குளிர் காடு தேடித்தான்
ஓடி ஒளிந்ததுவே!

நல் நெற்றியாளே!
நன்னடை பயிலும்
அன்னப் பறவையது
நின்
மென்னடைக்கு
அஞ்சித் தோற்று
நன்னீர் சூழ்
வயற்காடு தன்னில்
அடர்ந்து செறிந்த
மலர்க்கூட்டம் நடுவே
மறைந்துதான் கொண்டதுவே!

இச்சின்னஞ்சிறு
பச்சைப்பசுங்களியோ
இரக்கத்துக்குரியது.

குழலிசை யாழிசையோடு
அமிழ்தமும் குழைந்து இழைகின்ற
நின் மழலை மொழிக்கு
வருந்திச் சோர்ந்ததுவே!

எனினும்
மடநடை மாதே,
நின்
மலர்வாய் மழலை
கற்றுத் தேர்ந்திட
நின்
மலர்க்கரம்
நீங்காது தங்கி
நினைப் பிரியாமல் பொருந்தியதுவே!

நறுமலர்கள்
நறுங்கூந்தலில் சூடிய
நறுமலர்ப் பெண்ணே!

மாசற்ற மாற்றற்ற
இயற்கை தந்த
இனிய அழகே
நினக்கு
நல்லதொரு அணியாய்
வாய்த்திருக்க..

நின்
மாங்கல்ய மங்கல அணி
மேலும் அழகு சேர்த்திருக்க..

நின்னை
ஒப்பனையில் மேலும்
அழகூட்ட நினைப்பவர்
இன்னும் பல
அணிகலன்கள் அணிவித்ததால்
ஆனதொரு பயன்தான் என்ன?!

பல்வகைத் தோற்றம் கொண்டு
பொலிகின்ற நின்
கருங்கூந்தல் அதனுக்குச்
சில மலர்கள் மட்டும் சூட்டிச்
சிங்காரிப்பதை விடுத்துப்
பல மலர்கள் கூடி அணிசெய்யும்
ஒளிவீசும் மாலை
தேடிச் சூட முயன்றனரே!
அம்மாலையோடு
அவர்க்குள்ள உறவுதான் என்ன?!

அகிற்புகையின்
நறுமணமொன்றே போதும்
நின்
கூந்தலை மணமாக்க
என்றிருக்க
வாசனையூட்ட வேண்டிக்
கத்தூரிக் குழம்பு கொணர்ந்தவரின்
உள்நோக்கம்தான் என்ன?!

அழகுத்திரு மார்புகளுக்கு
அணியது சேர்த்திடச்
சந்தனக் குழம்பினால்
தீட்டிய கோலங்களே
போதுமென்றானபின்
முத்து வடம் கொணர்ந்தவர்க்கு
அதனுடனுள்ள உறவுதான் என்ன?!

மதி முகத்தில்
முத்து முத்தாய்
வியர்வையது அரும்பிடவும்,
அணிகலனின் கனம் தாங்காது
துவண்டு நலியும்
நின் சிற்றிடை வருந்திடவும்,
மென்மேலும்
மென்மைப் பெண்மீது
அணிகலன் பூட்டுகின்றனரே.
இவருக்கு என்னதான் நேர்ந்திட்டது?!

வல்லமையில் தொடராக வெளிவருகிறது...

Wednesday, March 14, 2012

அலையின் விலை


ஆழ அளவறியா
ஆதியினின்று
பொங்கிப் பிரவகித்துப்
பிணங்கிப் பிளிறித்
திமிருடன் திமிறி
ஊழிக் கூத்தாடும்
ஆழியதன் அலை

வெயிற் காய்ந்து
மழை உறிஞ்சி
மோனத் தவமிருந்து
பொறுமை பொதிந்து,
காலத்தேயும்
காலந்தாழ்ந்திடினும்
பரந்து பாய்விரித்துச்
சோராது காத்திருக்கும்
மணல் முன்னே

மண்டியிட்டு மடிகிறது;
மணல் தந்த முத்தத்தில்
மீண்டு உயிர் பெறுகிறது.

கரையின் மணலுக்கு
விலையாகிப் போகிறது
கடலின் அலை.

ஆரவார அரவங்கள்
அன்பின் எல்லையில்
அடங்கி மடிந்து
அமிழ்வதென்பதொரு
அழகான நியதி.

Friday, March 9, 2012

உத்தியோகம் பெண்கள் லட்சணம் - நந்தினி


"ஏ மனோ..பேங்க் போயிட்டு வந்துர்றியாப்பா..வீட்டு வாடகை, பால் காசு, மளிகைக் காசு குடுக்கணும்.."

"இதோ கிளம்பிட்டேம்மா...வேற ஏதும் வாங்கிட்டு வரணுமா.."
"அப்பா கண்ணாடி ரிப்பேர்க்குக் குடுத்துருந்தார்..ஒரு எட்டு வாத்தியார் கடைக்குப் போய் அத வாங்கிட்டு வந்துரு..."

"ஏன்..திரும்பியும் ரிப்பேரா...ஃப்ரேம் சுத்தமாப் போய்ருச்சும்மா..ரிப்பேர் பண்ணால்லாம் வேலைக்கு ஆவாது...என்ன பெரிசா செலவு ஆய்றப் போது..புதுசு வாங்கச் சொல்லுங்க."

"ஆமாண்டா....செலவைக் குறைச்சு உங்க அக்கா சுமையைக் குறைக்கணும்னு பாக்குறேன்..எல்லாம் நல்லாத்தான் இருக்கு கண்ணாடி..இன்னும் ஒரு வருஷத்துக்காவது வரும்.." பேசியபடியே உள்ளே நுழைந்தார் சபேசன்.
தனியார் கம்பெனி ஒன்றில் கணக்காளராய் இருந்து ரிட்டையர் ஆனவர்..ப்ளஸ் டூவில் நல்ல மார்க் வாங்கிய நந்தினிக்கு நல்ல மார்க் வாங்கியும் வசதியில்லாத காரணத்தால், டாக்டருக்குப் படிக்க வைக்க முடியவில்லை..அவள் விருப்பப்படி நர்ஸ் படிப்புதான் படிக்க வைத்தார்...

அவளும் படித்து முடித்து, தம்பி படிப்புக்கும் உதவி, தன் கல்யாணத்துக்காவும் பணம் சேர்க்கும் கடமையில், துபாய் ஆஸ்பத்திரி ஒன்றில் வேலை செய்கிறாள் கடந்த 3 வருடங்களாக..

அவள் போகும் போது இளையவன் மனோ 3 வது வருடம் படித்துக் கொண்டிருந்தான். இப்போது படிப்பு முடித்து, தனியார் தொழிற்சாலை ஒன்றில் பணியாற்றி வந்தவனுக்கு பஹ்ரைனில் வேலைக்கும் ஏற்பாடு செய்திருக்கிறாள் நந்தினி.

சபேசனும், அவர் மனைவி மீனாட்சியும் நந்தினி அனுப்பும் பணத்தில் பார்த்துப் பார்த்துச் செலவு செய்தது போக பேங்க்கில் அவள் கல்யாணத்துக்கென்று கணிசமான தொகை சேர்த்து வைத்திருந்தார்கள். மனோவும் தன் குடும்பச் சூழல் நன்கறிந்தவன்; அக்கா நந்தினியைப் பொறுப்பிலிருந்து விடுவிக்கத் தயாராக இருந்தவனுக்கு இந்த வேலையும் கிடைத்ததும் குடும்பமே குதூகலித்தது.

மனோவும் அடுத்த வார இறுதியில் பஹ்ரைன் கிளம்பி விடுவான். நந்தினியையும் கூடிய சீக்கிரம் வேலையை விட்டு விட்டு இங்கே வரச் சொல்லிவிட்டார்கள்.

மனோவுக்கு வேலை கிடைத்ததும்தான் இவர்களுக்கு நிம்மதி வாய்த்தது. பெண் பிள்ளையை வெளிநாட்டுக்கு அனுப்பிச் சம்பாதிக்க வைத்ததில், இவர்கள் ஏற்கனவே நொந்து போயிருந்த வேளை, உற்றார் உறவினர் வேறு அவ்வப்போது "ம்ம்ம்...காலம் கெடக்கிற கெடப்பில பொட்டப்புள்ளையை வெளிநாடு அனுப்பிச் சமபாதிக்கணுமா..இங்கே என்ன ஆஸ்பத்திரிக்கா பஞ்சம்...என்னமோ போப்பா.." என்று முடியும் போதெல்லாம் எதையாவது சொல்லி அவர்கள் வேதனையை இன்னும் அதிகப் படுத்தினார்கள்.

அப்பாடா..எல்லாமும் முடிந்து சீக்கிரம் விடிவு காலம் வரப்போகிறது.
.
"மனோ..போயிட்டு வாப்பா நேரமாகுது.."

"இதோ கிளம்பிட்டேம்மா..அம்மா மதியச் சாப்பாட்டுக்கு வர மாட்டேன்...ஃபேக்டரி வரைக்கும் போயி ஸெட்டில்மெண்ட் பணம் வங்கிட்டு வந்துர்றேன்..ஊருக்குப் போறதுக்கு முன்னாடி எல்லாரையும் பாத்த மாதிரியும் இருக்கும்.."என்றபடியே வெளியே கிளம்பிவிட்டான்.

"ஏங்க..சாயந்திரம் வெளிய போறப்ப மறக்காம் டெய்லர் கடைக்கு போயிட்டு மனோ தைக்கக் குடுத்த ட்ரஸ்ஸெல்லாம் வாங்கிட்டு வந்துருங்க.."

"சொல்ல மறந்துட்டேன். டெய்லரைப் பாத்தேன். சாயந்தரம் அவரே குடுத்தனுப்புறதாச் சொல்லிருக்கார். சரிமீனாட்சி.....சமைச்சுட்டியா..கொஞ்சம் சூடா ரசம் தாயேன்..நெஞ்சக் கரிக்கிற மாதிரி இருக்கு"

"ஏங்க மோர் வேணாத் தாளிச்சுக் குடுக்கட்டுமா.."

"வேணாம். ரசமே குடு..ஆனா சூடாக் குடு"

இதோ கொண்டு வர்றேங்க.." அடுக்களைக்குள் விரைந்தாள் மீனாட்சி.
ஈஸி சேரில் சாய்ந்த படியே தொலைக்காட்சியை இயக்கினார் சபேசன்.
செய்திகள் சானல் பக்கம் போக, கர்நாடகச் சட்ட சபையில் மந்திரிகள் மொபைலில் ஆபாச வீடியோப் படம் பார்த்து மாட்டிக்கொண்ட செய்தியை அக்கு வேறு ஆணி வேறாக அலசிக் கொண்டிருந்தார்கள்.

ரசம் கொண்டு வந்த மீனாட்சியிடமும் அதைப் பற்றி விளக்கிவிட்டு, " இவனுங்களுக்குப் படம் பாக்க வேற இடமே கெடக்கலியா...என்ன தைரியமாக் கொஞ்சம் கூட வெக்கமேயில்லாமக் காமிராவப் பாக்குறாங்க பாரு...கர்மம் கர்மம்..."

அரபு நாட்டில் என்னவெல்லம் நடக்கிறது என்ற கொடுமையை அந்தப் படத்தைப் பார்த்துத் தெரிந்து கொண்டதைப்பற்றிப் பேசிக்கொண்டிருந்ததாகப் பாழாய்ப் போன விளக்கம் வேறு கொடுத்துக் கொண்டிருந்தார்கள்

"இந்த மந்திரிங்களோட இருக்க அப்பா, அம்மா, பொண்டாட்டி, புள்ளங்க எல்லாம் என்ன பாடு பட்டுப் போவாங்க..ஏன் நாண்டுகிட்டுச் செத்தாலும் ஆச்சரியப்படுறதுக்கில்லை.."

சாயங்காலம் 5 மணி அளவில் மனோ திரும்பி வந்தான்.

"ஏம்ப்பா இப்டி வாடிப் போயிருக்க...சாப்பிட்டியா இல்லியா.."

மீனாட்சிக்குப் பதில் சொல்லாமல் தொலைக்காட்சியை இயக்கிச் செய்திகள் சானலில் வைக்க மீண்டும் கர்நாடக மந்திரிகள் காட்சிகள் ஓட..

"காலேலருந்து இந்தக் கருமத்தைத்தான் காமிக்கிறான்..படம் பாக்குற எடத்தைப் பாரு...சனியன் புடிச்சவனுங்க.."

"இப்போ டான்ஸ் ஆடுன பொண்ணுங்களையும் சேத்துக் காமிக்கிறான்..பாருங்கப்பா...அம்மா நீங்களும் வாங்க.."

"இதுவே கண்றாவி..இனி அந்தக் கண்றாவியை வேறு பாக்கணுமா..."

க்லோஸ் அப் காட்சியாகப் பெண்களின் முகம் வர, விக்கித்துப் போனார்கள் சபேசனும், மீனாட்சியும்..அங்கே அரைகுறை ஆடையில் ஆடிக்கொண்டிருந்தது நந்தினியேதான்....

"பாபுகிட்டச் சொல்லிட்டு வர அவன் ரூமுக்குப் போயிருந்தேன். அப்பதான் டி.வி பாத்தேன்...." அவன் சொல்லிக் கொண்டு போன எதுவும் அவர்கள் காதில் விழவில்லை.

சபேசன் சுதாரித்துக் கொண்டு பார்த்த போது, மனோவும் மீனாட்சியும் ஓங்கிய குரலில் அழுது கொண்டிருந்தார்கள்.

இரண்டாம் நாள் மாலை...

மனோவின் துணியைக் கொண்டு வந்த டெய்லர் பையனும், எடுக்கப்படாத பால் பாக்கெட்டுகளைக் கண்ட பால்காரரும், அன்று எதேச்சையாய்ச் சந்திக்க..வீட்டினுள் இருந்து வந்த துர்நாற்றம் தாங்க முடியாமல் மூக்கைப் பிடித்துக்கொண்டே அக்கம் பக்கத்தைக் கூட்டிப் போலீஸ் ஸ்டேஷனுக்குப் போன் செய்தார்கள்...

போலீஸ் வந்து கதவை உடைத்த அவ்வேளையில், வீட்டுக்குள் போன் மணியடிக்க, "நந்தினிதான் போன் பண்றா போலருக்கு" என்றார் பக்கத்து வீட்டுக்காரர்.

வல்லமையில் வெளிவந்தது.

Wednesday, March 7, 2012

உத்தியோகம் பெண்கள் லட்சணம் - வித்யா

வல்லமையில் நேற்று வெளிவந்தது..


மழை வருமா என்று அண்ணாந்து பார்த்தபடியே கோரிப்பாளையம் பிராஞ்ச் பேங்க் வாசலை விட்டு வெளியே வந்தாள் சாரதா. நல்ல வேளை அதற்கான அறிகுறியே இல்லை. கைப்பேசி எடுத்து எண்களைச் சுழற்ற ஓட்டுநர், 

"என்னம்மா வண்டி எடுத்தாரட்டா" என்று கேட்டார்.

"வாப்பா..நான் வாசலுக்கு வந்துட்டேன்...லேட் பண்ணிராத.."

ஒரிரு நிமிடங்களில் கார் வர, விரைந்து சென்று ஏறியவள்.."மீனாட்சியம்மன் கோவிலுக்குப் போப்பா."

"சரிம்மா."

இந்நேரம் மாப்பிள்ளை வந்திருப்பாரா..இந்த வித்யா என்னதான் மனசில நெனச்சிட்டிருக்காளோ புரியலை..வித்யா சாரதாவின் மூத்த பெண். இரண்டாவது பெண் பூஜா 12ம் வகுப்பு படிக்கிறாள்.

கடந்த வருடம்தான் வித்யாவுக்கும், டாக்டர் அரவிந்துக்கும் திருமணம் நடந்தது. வித்யா பொறியியல் பட்டதாரி. விரும்பிப் படித்தாளேயொழிய, வேலைக்குச் செல்வதில் துளியும் விருப்பமில்லை. படித்த முடித்த கையுடன் நல்ல சம்பந்தம் வந்து விட கலயாணத்தைச் சீரும் சிறப்புமாக நடத்தி வைத்தார்கள்.

ஆயிற்று. வருடம் ஒன்று ஆவதற்குள் என்னென்ன ப்ரச்னைகள்.....ப்ரச்னைகள் என்ன ப்ரச்சனைகள்...ஒரேயொரு தலைவலிதான்..டாக்டர் எப்போதும் பிஸி. இவளுக்கு வீட்டில் இருப்புக் கொள்ளவில்லை..புதுக் கல்யாணக் கனவுகள்..கணவனுடன் அங்கே இங்கே சுற்ற வேண்டும் என்ற அவா..

திருச்சிதான் அவர்கள் சொந்த ஊர்; அங்கே தில்லை நகரில் சொந்தமாய் மருத்துவமனை வைத்துக் கொடுத்திருந்தார் அரவிந்துக்கு, கட்டடக் கான்டிராக்டரான அப்பா.

இத்தனைக்கும் மாமியார், நாத்தனார் பிடுங்கல் இல்லாத தனிக்குடித்தனம்தான்...

அரவிந்திடம் குறை சொல்ல ஒன்றுமில்லை...அவன் கல்யாணம் நிச்சயித்த போதே தன் பிஸியான, மூச்சு விட நேரம் இல்லாத வாழ்க்க்கையைப் பற்றி ஒளிவு மறைவு இல்லாமல் அவளிடம் சொல்லியிருந்தான். அப்போதெல்லாம் சரி சரி என்று தலையாட்டியவள், சாரதாவும், கணவர் ரமேஷ்பாபுவும் வரப்போகும் கஷ்டங்களை, சந்தோஷங்களை எடுத்துக்கூறும் போது பொறுமையாகக் கேட்டவள்...இப்போது எடுத்ததுக்கெல்லாம் குத்தம் சொல்கிறாள்..

"வேலைக்குப் போகச் சொல்றாரும்மா...அப்போதான் அவர் கஷ்டம் எனக்குப் புரியுமாம்..எனக்கும் மனசு அலைபாயாம இருக்குமாம்.."

"அதுல என்னம்மா தப்பு.."ரமேஷ் பாபு கேட்க..

"அது சரி..அம்மா வேலைக்குப் போனதால நானும், பூஜாவும் எவ்வளவு கஷ்டப்பட்டோம்னு எங்களுக்குத்தான் தெரியும். அதையே என் பிள்ளைகளும் படணுமா...அதும் க்ளினிக்கையே கட்டிக்கிட்டு எப்பவும் இவர் மாரடிக்கிற லட்சணத்துக்கு நானும் வேலைக்குப் போனா நல்லாத்தான் இருக்கும்."

"வெளில வேற எங்கயும் போகாட்டாப் பரவால்ல...மாப்பிள்ளை க்ளினிக்கத்தான கவனிச்சுக்கச் சொல்றார்..அதைச் செய்யலாமில்ல.."

"போங்கம்மா...அதுக்கு டாக்டர் பொண்ணாக் கட்டிருக்க வேண்டியதுதானே...ரெண்டு பேரும் வேல பிஸின்னு இருந்திருக்கலாமே..சரிக்குச் சரியா ஜாடிக்கேத்த மூடியா இருந்திருக்கும்...நீங்கதான் இந்த வயசுலயும் வேலக்குப் போயிக் கஷ்டப்படுறீங்க...வேலைய விட்டுட்டு அக்கடான்னு இருங்கன்னாக் கேக்குறீங்களா...அப்போதான் தேவையிருந்துச்சு..வேலைக்குப் போனீங்க..இப்ப என்ன தேவை...நிம்மதியா வீட்ல இல்லாம..இந்த வயசுலயும் உங்க அம்மா எப்படி உழைக்கிறாங்கன்னு உம் மாப்பிள்ளை நக்கல் பேச்சு வேற.."

அரவிந்த் நல்ல டாக்டர்னு பேரெடுத்தவன்..பணக்கார அப்பாக்குப் பொறந்து, நல்லாவும் படிச்சு வந்தவன். அவனிடம் வரும் நோயாளிகள், அந்த டெஸ்ட், இந்த ஸ்கேன்னு அங்கே இங்கே அலைய வேண்டியதில்லை. நவீன கருவிகள் எல்லாம் அங்கேயே இருந்தது....அவன் மட்டுமின்றி, கூட இருந்த 5 டாக்டர்களும் நல்ல பேர் எடுத்து விட, நோய்க்குத்தான் பஞ்சமா..நோயாளிகளுக்குதான் பஞ்சமா..

சின்னச் சின்னதாய்த் தொடங்கிய ப்ரச்னை, வித்யா வீட்டோடு வந்துவிடும் அளவுக்கு முற்றிவிட்டது..இரண்டு தரப்பிலும் சமாதானமும் செய்தாகிவிட்டது..சும்மா சொல்லக்கூடாது அவ்வளவு வேலையிலும், மாதம் இருமுறையாவது திருச்சியிலிருந்து வந்து அவளைச் சமாதானப் படுத்திக்கொண்டுதான் இருந்தான்..நோயாளியைக் குணப்படுத்த அவ்வபோது வரும் ஹவுஸ் விஸிட் போல..

இன்றும் அப்படி அவன் வருவதால்தான், அவர்கள் தனியாக இருக்கட்டும் என்று இவர்கள் ஒதுங்கி விட்டார்கள்..அலுவலகப் பணிக்காய் ரமேஷ்பாபு சென்னை சென்றுவிட, பூஜாவும் தோழி பிறந்த நாள் பார்ட்டிக்குப் போய் விட, இதோ சாரதா மீனாட்சி கோவில் தெப்பக்குளப் படிகளில்...

மணி 7 ஆக, மீண்டும் டிரைவருக்கு நம்பரைச் சுழற்றி, வீட்டுக்குக் கிளம்பினாள். வீடு பசுமலையில்..வரும் வழியெல்லாம் மனசு பதைத்தது. கணவனுக்கு போன் அடிக்க, அவர் எடுத்தால்தானே..."என்னதான் பிஸியோ..".பேங்கில் என்ன வேலையிருந்தாலும், வீட்டில் யாரிடமிருந்தாவது போன் வரும்போது, தலை போற வேலையாருந்தாலும், அட்லீஸ்ட்15 நிமிடம் கழித்தாவது போன் பேசி விடுவாள்..

"அது சரி..கணவன் என்ன..மாப்பிள்ளை என்ன..இந்த ஆண்கள் எல்லாரும் இப்படித்தான்..அய்யயோ..இது என்ன நானும் வித்யா மாதிரிப் புலம்புகிறேன்..."
இன்னிக்காவது மனசு மாறியிருப்பாளா..என்னாச்சோ தெரியலை என்று குழம்பியபடி வீட்டுக்குள் நுழைந்தாள்.

வித்யாவின் இறுகிய முகத்தில் எந்த மாற்றமும் இல்லை.

"மாப்பிள்ளை போயிட்டாரா வித்யா.."

"ம்..ம்.."வேறு எதுவும் கேட்காதே என்கிற தோரணை...

"என்ன சொன்னார்.."

"வழக்கமான பல்லவிதான்..வீட்டுக்கு வான்னு...ஹாஸ்பிட்ல்ல மோகன்னு ஒரு டாக்டர்..அவங்க பொண்டாட்டியாம் போர் அடிக்குதுன்னு வேலைக்குப் போறாங்களாம்..இன்னோரு டாக்டரோட பொண்டாட்டி வீட்டுல இருந்தாலும் ஜாலியா இருக்காங்களாம்..இதேதான் புராணம்.."

வேலைக்குப் போகலாமா வேணாமான்னு ஒரு பொண்ணே முடிவெடுக்கிற சூழல் எத்தனை பேருக்கு வாய்க்கும்.....தன்னோட கொடுப்பினை இந்தப் பொண்ணுக்கு ஏன் புரிய மாட்டேங்குது..

இந்தப் பூஜா நாளைக்கு என்ன கூத்தடிக்கப் போறாளோ...கட்டுப்பாடாய்த்தானே வளர்த்தோம்..என்னதான் பண்றதோ..காபி கலக்க கிச்சனுக்குச் சென்றாள் சாரதா..

"யம்ம்மோவ்..."வேலைக்கார சுப்பம்மாவின் குரல்..

"வாங்க மகாராணி..என்ன ரெண்டு நாளா ஆளயே காணோம்..."காபியைக் கொஞ்ச நேரம் மறந்து விட்டு அவளிடம் பாயலானாள் சாரதா..

ஓங்கிக் குரலெடுத்து அழ ஆரம்பித்தாள் சுப்பம்மா...திரும்பி முதுகைக் காண்பித்து, "அந்தப் பாழாப் போன மனுசன் குடிச்சுட்டு வந்து போட்டு அடியா அடிச்சுட்டான்...காய்ச்சல்ல ரெண்டு நாள் படுத்துட்டேன்..இன்னிக்காவது பொழுதோட வரணும்னு இருந்தேம்மா ...தூங்கிப்புட்டேன்...அதான் லேட்டாயிர்ச்சு.."

என்றவள் வித்யா பக்கம் திரும்பி
"என்ன பாப்பா மாப்பிள்ளை இன்னிக்கு வந்திருப்பாரே..கூடப் போகலியா..."

"ஆமா ..ஆமா..உனக்கெல்லாம் அறிவே இல்லியா...இப்படி அடி வாங்குற..இதெல்லாம் ஒரு பொழப்பு...ஆம்பளையா லட்சணமா உன் புருஷனை வேலைக்குப் போகச் சொல்லாம நீ சம்பாரிச்சுப் போடுற திமிர்...நீ வேலைக்கு வராம, நாலு நாள் பட்னி போடு..வயிறு காஞ்சா எல்லாம் வழிக்கு வந்து சேரும்.."

"என்னம்மா பண்றது..உத்யோகம் புருச லச்சணம்னு சொல்வாக..குடிக்குறதுதான் இந்தாளோட லச்சணமாருக்கு...அதெல்லாம் பாத்தா முடியுமா...அதெல்லாம் பாத்தா என் பொழப்பைப் பாக்க முடியுமாம்மா...நாலு நாள் அந்த ஆள மட்டுமா என் புள்ளயும்தான் பட்னியாக் கெடக்கும்.

பாவம்...என் மகன மாதிரித்தான் அந்தாளும்னு நெனச்சு சமாதானமாப் போக வேண்டியதுதான்..அதுவும்...தப்புச் செஞ்சுப்புட்டு அப்றம் தலையைச் சொறிஞ்சிட்டு வந்து நிக்கும்...எங்க ஆத்தா சொல்லும்...புருசன உன் புள்ள மாதிரி நெனச்சுக்கோ..தப்பு செஞ்ச புள்ளய அடிச்சாலும் பின்ன நம்மதான தாயி அணச்சுக்கிறோம்...புருசனயும் அப்படி மன்னிச்சுட்டா எல்லாம் சரியாப் போய்ரும் தாயி..நீங்க ஒரு புள்ள பெக்கும் போதுதான் பாப்பா உங்களுக்குப் புரியும்...

மாப்பிள்ளைத் தம்பி எவ்ள தங்கமான புள்ள...பொழுத வெட்டியாப் போக்குற மாதிரிக் கோச்சுக்கிறீங்களே பாப்பா..எத்தன உசுரைக் காப்பாத்துது..போன தரம் உங்க ஊருக்கு வந்தப்ப பாத்தேன்..ஆஸ்பத்திரில, எவ்வளவு பேரு வாழ்த்துறாங்க..பாவம் பாப்பா அந்தத் தம்பி...புரிஞ்சு பக்குவமா நடந்துக்காம ஏன் கஷ்டப்படுத்துறீக..

ஒங்க அம்மா அப்பாவும் பாவம்தானே பாப்பா..மனசுக்குள்ள மருகிப் போறாக..இத்தன நாள் சொல்லத் தயக்காமாருந்துச்சு..இன்னிக்கு என்னமோ மனசு தாங்கல..அதான் சொல்லிப்புட்டேன்.."

சுப்பம்மா சொல்லிக்கொண்டேசேலையை இழுத்துச் சொருகியபடி புழக்கடைப்பக்கம் போக, அடுக்களையில் இருந்து காபி குடித்தபடியே வந்த சாரதா, வித்யாவின் முகத்தில் என்றும் இல்லாத மென்மையும் தெளிவும் பொலிவது கண்டு, பெருமூச்செறிந்தாள்.